Kettingbeding
klauzula łańcuchowa
Klauzula łańcuchowa stanowi postanowienie umowne, na mocy którego nabywca rzeczy zobowiązuje się nałożyć te same obowiązki na późniejszego nabywcę, tak aby warunek nadal wywierał skutki.
Klauzula łańcuchowa stanowi postanowienie umowy, najczęściej spotykane przy sprzedaży nieruchomości, na mocy którego nabywca zobowiązuje się do nałożenia na ewentualnego dalszego nabywcę tych samych warunków lub ograniczeń w razie odsprzedaży. W rezultacie powstaje łańcuch zobowiązań, który rozciąga się na kolejnych właścicieli.
Znaczenie klauzuli łańcuchowej wynika z faktu, że prawa względne co do zasady nie wywierają skutku wobec osób trzecich; poprzez utworzenie łańcucha osiąga się zamierzoną trwałość uzgodnienia. Często postanowienie to jest wzmacniane klauzulą kary umownej i wpisywane do ksiąg wieczystych.
W praktyce klauzula łańcuchowa jest stosowana m.in. w celu utrzymania ograniczeń co do przeznaczenia nieruchomości, praw pierwszeństwa lub zakazów obciążeń wobec kolejnych właścicieli działki.
“W umowie sprzedaży zamieszczono postanowienie łańcuchowe, które zakazywało wykorzystywania nieruchomości na cele gastronomiczne, wraz z obowiązkiem nałożenia tego zakazu również na kolejnych nabywców.”
Powiązane terminy
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten