Liberalisatiegrens

Granica liberalizacji wyznacza w niderlandzkim prawie najmu rozróżnienie między najmem socjalnym a najmem w sektorze wolnym. Lokale mieszkalne, których czynsz podstawowy mieści się poniżej tej granicy, podlegają systemowi punktowemu oraz maksymalnym stawkom czynszu określonym w ustawie o dobrych praktykach wynajmujących, natomiast powyżej tej granicy wysokość czynszu może być ustalana w drodze swobodnego porozumienia stron.

Granica ta podlega corocznej indeksacji i ma istotne znaczenie zarówno dla wynajmujących, jak i najemców przy określaniu dopuszczalnej wysokości czynszu oraz zakresu ochrony najemcy. Poniżej granicy obowiązują bardziej restrykcyjne reguły dotyczące podwyżek czynszu i czasu trwania umowy; powyżej stosowane są warunki rynkowe.

W praktyce wynajmujący, planując budowę lub modernizację lokalu, weryfikuje, czy zamierzona wysokość czynszu przekracza granicę liberalizacji, co umożliwia zawarcie umowy w sektorze wolnym zapewniającej większą elastyczność.