Ongedaanmakingsverbintenis
zobowiązanie do restytucji
Zobowiązanie restytucyjne stanowi ustawowy obowiązek odwrócenia świadczeń spełnionych na podstawie umowy podlegającej unieważnieniu lub rozwiązaniu oraz przywrócenia stanu poprzedniego.
Zobowiązanie do zwrotu świadczeń powstaje z mocy prawa w razie unieważnienia lub rozwiązania umowy. Strony są wówczas zobowiązane do wzajemnego zwrotu świadczeń, w szczególności poprzez zwrot zapłaconych kwot lub wydanie dostarczonych rzeczy.
Zobowiązanie to zostało uregulowane w księdze 6 kodeksu cywilnego i służy zapobieganiu bezpodstawnemu wzbogaceniu się jednej ze stron po odpadnięciu podstawy prawnej. W praktyce prowadzi ono zwykle do wzajemnej restytucji i może stać się przedmiotem sporu sądowego co do zakresu zwracanych świadczeń.
Zobowiązanie to jest istotne zarówno przy rozwiązywaniu umowy z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, jak i przy unieważnianiu umowy z powodu błędu, podstępu lub innych wad oświadczenia woli.
“Po unieważnieniu umowy sprzedaży po obu stronach powstało zobowiązanie do zwrotu świadczeń, wobec czego sprzedawca był zobowiązany do zwrotu ceny nabycia, a kupujący – do zwrotu samochodu.”
Powiązane terminy
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten