Stare decisis
Stare decisis is het rechtsbeginsel dat rechters zich dienen te houden aan precedenten uit eerdere uitspraken in vergelijkbare zaken.
Stare decisis, letterlijk vertaald als 'sta bij hetgeen is besloten', is een centraal beginsel in het Anglo-Amerikaanse rechtssysteem. Het vereist dat rechters lagere rechtbanken gebonden zijn aan de rechtsregels die zijn vastgesteld in eerdere beslissingen van hogere rechtbanken.
Dit beginsel bevordert de rechtszekerheid en consistentie in de rechtspraak, waardoor burgers kunnen vertrouwen op de voorspelbaarheid van rechterlijke uitspraken. In de Nederlandse praktijk, waar het civiele recht geldt, heeft stare decisis geen dwingende werking maar wordt jurisprudentie wel als gezaghebbend beschouwd, met name uitspraken van de Hoge Raad.
“De advocaat beriep zich tijdens het pleidooi op stare decisis om de rechter te bewegen de uitspraak van de Hoge Raad in een vergelijkbare zaak te volgen.”
Gerelateerde termen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten