Vrijwaring
Vrijwaring is een contractuele verplichting waarbij de ene partij de andere partij vrijwaart tegen aanspraken, schade of kosten die voortvloeien uit bepaalde feiten of handelingen. De vrijwarende partij compenseert de andere partij voor eventuele claims van derden of eigen schade.
Vrijwaring is een veelgebruikte bepaling in overeenkomsten waarbij de ene partij (de vrijwarende partij) zich verbindt de andere partij te beschermen tegen aansprakelijkheid of schade. Dit kan betrekking hebben op claims van derden, zoals inbreuk op intellectuele eigendomsrechten, productaansprakelijkheid of fiscale claims. De vrijwaring regelt wie uiteindelijk de financiële last draagt.
In de Nederlandse rechtspraktijk is vrijwaring relevant om risico's duidelijk te verdelen tussen contractspartijen. Zonder een goede vrijwaringsclausule kan een partij onverwacht geconfronteerd worden met hoge kosten of procedures. De omvang van de vrijwaring wordt vaak beperkt tot directe schade en uitgesloten voor indirecte schade of gevolgschade.
In de praktijk wordt vrijwaring veel toegepast in koopovereenkomsten, fusies en overnames, licentieovereenkomsten en IT-contracten. Advocaten formuleren de clausule zorgvuldig om de reikwijdte, de duur en eventuele uitsluitingen helder te maken.
“In de koopovereenkomst heeft de verkoper de koper vrijgewaarding tegen eventuele claims van derden met betrekking tot inbreuk op octrooien.”
Gerelateerde termen
Gerelateerde artikelen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten