In rem
in rem
„In rem” odnosi się do roszczenia lub prawa skierowanego przeciwko rzeczy lub mieniu, a nie przeciwko osobie.
W prawie holenderskim oraz w prawie prywatnym międzynarodowym pojęcie „in rem” odnosi się do roszczeń dotyczących określonego składnika majątku, takiego jak nieruchomość, statek lub inne mienie ruchome. Odróżnienie od roszczeń „in personam” ma istotne znaczenie, gdyż roszczenie in rem bezpośrednio dotyczy rzeczy i często skutkuje jej egzekucją lub zajęciem.
Tego rodzaju powództwo znajduje zastosowanie przede wszystkim w sporach o własność, przy ustanawianiu hipotek, zajęciu oraz sprzedaży egzekucyjnej, przy czym orzeczenie wywiera skutek wobec rzeczy niezależnie od zmiany właściciela. W praktyce termin ten jest używany zwłaszcza w postępowaniach o charakterze międzynarodowym lub w przypadku dochodzenia zaspokojenia z konkretnego składnika majątku.
Sądy holenderskie posługują się tym rozróżnieniem m.in. przy uznawaniu zagranicznych orzeczeń sądowych oraz przy ustalaniu właściwości sądów w sprawach zawierających element zagraniczny.
“Bank nałożył zajęcie in rem na nieruchomość rejestrową w celu zaspokojenia swojej wierzytelności hipotecznej.”
Powiązane terminy
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten