Res jest łacińskim terminem, który w prawie oznacza „rzecz” lub „dobro” i odnosi się do obiektów mogących stanowić przedmiot praw.

W prawie holenderskim, pozostającym pod silnym wpływem prawa rzymskiego, termin „res” służy do określenia rzeczy lub dóbr. Obejmuje on zarówno przedmioty materialne, jak i niektóre dobra niematerialne, które mogą stanowić przedmiot prawa własności lub innych praw majątkowych.

Termin ten ma istotne znaczenie w prawie majątkowym, w którym wyróżnia się różne kategorie res, takie jak res in commercio (rzeczy dopuszczone do swobodnego obrotu) oraz res extra commercium (rzeczy wyłączone z obrotu, np. drogi publiczne lub mienie państwowe).

W praktyce pojęcie to pojawia się regularnie w zagadnieniach dotyczących własności, wywłaszczenia lub umów międzynarodowych, przy czym status danej res decyduje o jej zbywalności.

“Sąd orzekł, że res będąca przedmiotem sporu miała status res nullius i w związku z tym nie mogła zostać zawłaszczona.”

Heeft u juridisch advies nodig?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten