Ketenregeling
Regulacja łańcuchowa
Regulacja łańcuchowa ogranicza liczbę następujących po sobie umów o pracę na czas określony. Po zawarciu trzech umów lub po upływie łącznego okresu 24 miesięcy w ramach jednego łańcucha powstaje umowa o pracę na czas nieokreślony.
Regulacja łańcuchowa, określona w art. 7:668a Kodeksu cywilnego (BW), określa moment, w którym seria umów o pracę na czas określony przekształca się w stosunek pracy na czas nieokreślony. Między umowami dopuszczalna jest przerwa nieprzekraczająca sześciu miesięcy; w przypadku dłuższej przerwy łańcuch biegnie na nowo.
Celem regulacji jest przeciwdziałanie nadużywaniu umów terminowych oraz zapewnienie pracownikom większej stabilności zatrudnienia. Pracodawcy zobowiązani są zatem do precyzyjnego ewidencjonowania czasu trwania i liczby kolejnych umów terminowych zawieranych z danym pracownikiem.
W praktyce regulacja ta znajduje zastosowanie przede wszystkim w przypadku prac sezonowych, zleceń realizowanych w ramach projektów oraz elastycznego zatrudnienia. Przekroczenie limitów skutkuje powstaniem umowy na czas nieokreślony, chyba że strony w granicach ustawowych wyjątków postanowią inaczej na piśmie.
“Ze względu na regulację łańcuchową trzecia umowa na czas określony przeszła automatycznie w umowę o pracę na czas nieokreślony.”
Powiązane terminy
Powiązane artykuły
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten