Onderzoeksplicht
De verplichting van een partij om zelfstandig onderzoek te verrichten naar feiten en omstandigheden die relevant zijn voor het aangaan van een overeenkomst.
De onderzoeksplicht houdt in dat een contractspartij zelf verantwoordelijkheid draagt om zich te informeren over de eigenschappen van het voorwerp van de overeenkomst of over andere relevante omstandigheden. Deze plicht voorkomt dat een partij later met succes een beroep kan doen op dwaling of non-conformiteit als zij redelijkerwijs zelf had kunnen nagaan of er gebreken of risico’s bestonden.
In de Nederlandse rechtspraak wordt de onderzoeksplicht vaak afgewogen tegen de mededelingsplicht van de wederpartij. Wanneer een partij onvoldoende onderzoek heeft gedaan, kan dit leiden tot afwijzing van een vordering, omdat de schade of het nadeel als eigen verantwoordelijkheid wordt gezien.
In de praktijk speelt de onderzoeksplicht een belangrijke rol bij de aankoop van onroerend goed, aandelen of machines, waarbij van de koper wordt verwacht dat hij bijvoorbeeld een bouwkundige keuring of due diligence laat uitvoeren.
“De koper kon zich niet met succes beroepen op dwaling, omdat hij zijn onderzoeksplicht had veronachtzaamd door geen bouwkundige inspectie te laten uitvoeren.”
Gerelateerde termen
Gerelateerde artikelen
Heeft u juridisch advies nodig?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze specialisten